web analytics
Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /customers/8/a/2/hjorthen.org/httpd.www/wp-includes/post-template.php on line 284

Det går alltid en omkamp

Yoda vs. Hulk (164/365)

Eg såg svenske Sune Nordgren på TV for nokre veker sida. Han snakka om korleis det var for ham å kome til Noreg og ta over som sjef for Nasjonalgalleriet. Korleis han måtte lære seg ordet “omkamp”, og korleis nordmannen ikkje har eit fnugg av respekt for autoritetar. Inst inne er vi fortsatt frie bønder som gjer som vi vil, same kva lækjar og prest måtte meine. Eg vart litt stolt av å vere nordmann då. Eg likar dette trekket ved oss. Det er noko av det finaste vi har, det at vi stort sett gjer blaffen i autoritetar. Men det må seiast. Nokre gonger blir det for mykje av det gode. Nordmannen er fri, og held på meiningane sine, men er ikkje alltid like flink til å velge når han skal ta kampen, når han skal helde tann for tunge, og når han skal kapitulere.

Ta debatten om konfirmasjonsundervisninga i skulen. Herre, min Gud, kvifor er vi belemra med slike udugelege politikarar. Dette burde vere ein enkel sak. Lova er klar. Konfirmasjonsundervisninga skal ikkje foregå i skoletida, med mindre det er tungtvegande årsakar til å gjere eit unntak. Det er ikkje mogleg å gjere unntak frå lova fordi ein meinar at den kristne kulturarva, kva nå den eigentleg er for noko, er særs viktig. Allikevel bablar altså florapolitikarane i veg om humanetikarar, kyrkjas særstilling, tradisjonar og fanden og hans oldemor. Ting som er heilt uvedkommende for den saka dei skal avgjere. Kan det vere så vanskelig å slå av si eiga stemme i fem minutt og freiste å tenke littebitt prinsipielt?

Flora kan gjere unntak for lova, om dei kan vise til tungtvegande årsakar til at det er den beste løysinga, men det har dei vel strengt tatt ikkje gjort? Kor er dei ekstraordinære utfordringane? Det får eg ikkje tak i, utover Jan Arve Midtbøs 70-80 ungdommar i utkantane som han meiner kan få problem. Kva slags problem då? Blir middagen litt sein? Eller risikerar dei å hamne i helvetes ildpøl? Eg veit ikkje, og det veit nok verken du eller Fylkesmannen heller. Heldigvis har i det minste Odd Bovim bedt nettopp Fylkesmannen ta ein titt på saka, slik at vi kanskje blir litt klokare neste gong. For her blir det omkamp. Garantert!

Men dette er ei fillesak i den store samanhengen, eg burde ikkje hisse meg opp. Den verkeleg interessante saka i Florapolitikken for tida er konflikta mellom Jacob Nødseth og administrasjonen i kommunen. Den går på korleis vi vil at kommunen vår skal styrast, og dette er viktig. Her må vi sjå litt forbi det enkle faktum at Nødseth kan hisse på seg folk i eit tomt rom, og igjen freiste å tenke litt prinsipielt. Saka er at Nødseth og HSU greip inn i ein enkeltsak, og instruerte adminstrasjonen til å gje ein einskild brukar plass på det private rehabiliteringssenteret KOA. Det har det blitt bråk av. Rådmannen meinar at HSU har gått utover sine fullmaktar, Nødseth er ueinig. Dette blir etterkvart ein sak for bystyret å finne ut av. Det luktar rabalder.

Nødseth sjølv er sikker på at han har handla rett. Eg trur han tar feil, men sjølv om det skulle vise seg at lova og bystyret gjer ham rett, så har han feil uansett. Om det festar seg ein praksis der politikarane på jevnleg basis overprøver administrasjonens faglege vurderingar i enkeltsakar, risikerar ein til slutt at ingen dyktige fagfolk vil jobbe i kommuna vår. Det er ein måte å styre på som går på kommunens omdømme laus. Ein dyktig fagperson som stadig blir overprøvd og kjefta på av politikarar med varierande grad av fagleg innsikt vil fort finne seg noko anna å gjere. For som vi allereie har vore inne på. Nordmannen tek ikkje drit frå nokon. Den autoritære sjefen har dårlege kår. Sjølvsagt kan ein forvente at omsorgstenesta er lojal, og tek føringar frå politikarane alvorleg. Men ein må og kunne forvente at politikarane skjønar si eiga rolle, og er lojale mot omsorgstenesta faglege vurderingar. Prinsippa bør være klare. Dei som sit med den faglege kompetansen skal gjere dei faglege vurdringane. Politikarane har ikkje den kompetansen. Dei skal legge ramma rundt tenesta, dei kan gje føringar, men dei skal halde seg langt unna enkeltsaker. Politikaranes ansvar er det juridiske. Dei må forsikre seg om at dei vedtaka som adminstrasjonen gjer held seg innafor lovverket. Gjer det ikkje det bør dei be administrasjonen se på saka på nytt. Dei skal ellers vere svært forsiktige med å overprøve faglige vurderingar. Det bør ikkje forekomme.

Alle ynskjer at det skal skine av omsorgstenesta i Flora. Om ein skal få det til må ein ha ein forståing av at alle er i same båt. Ein må ro i takt. Kreftane må brukast på folket, ikkje på lange og utmattande kampar innad i systemet. Denne kampen bør Nødseth kapitulere. Det bør ikkje vere så farleg, det kjem alltid ein omkamp med høve til revansj.

Leave a Reply

%d bloggers like this: