web analytics

Tag Archives: arbeiderpartiet

Hummer og kanari

Måling som tørkar

Creases Luc De Leeuw via Compfight

Som ein ung mann med sterke meiningar om musikk og musikarar tenkte eg ein gang som så at om eg skal kunne kritisere andre, bør eg vise at eg kan gjere det minst like bra sjølv. Kor vanskeleg kan det eigentleg vere? Eg kjøpte meg ein gitar, og Lillebjørns gitarbok. Det tok ikkje lange tida før eg kunne spele Tom Dooley minst like bra som dei fleste, men eg kom ikkje så himla mykje lenger. Eg var ikkje ein gjenfødt Eric Clapton. Ja, Eric Clapton var ikkje ein gong daud. Seinare freista eg å skrive bok, og det klarte eg jo på eit vis. Det er ikkje vanskeleg å skrive bok, problemet er å få nokon til å gje ho ut. Eg nådde ikkje heilt fram der heller. Eg var ikkje den nye Agnar Mykle. Eg var ikkje ein gong den gamle Anne Holt.

Eg må tilstå at eg ikkje har lært noko av det der. Eg trur fortsatt at eg kan gjere det meste betre enn dei fleste andre. Eg burde vere kalif i staden for kalifen, eller i det minste burde eg ha vore politikar i staden for politikarane. Dessuten er eg skikkeleg dårleg på å seie nei, om nokon hadde bedt meg om å stille til val er det store sjanser for at eg hadde takka ja. Men no har eg slått dei tankane frå meg. Eg skal aldri inn i politikken.

Årsaka er at Framstegspartiet og Frank Willy Djupvik gjorde eit lite stunt på slutten av fjoråret. For å vise oss alle kor enkelt det kunne gjerast satte dei opp eit videokamera i festsalen på Samfunnshuset, og streama eit heilt bystyremøte ut på verdensveven. Eg applauderar tiltaket. Nå har dei vist oss kor lett det kan gjerast. Neste gang håpar eg dei visar oss kvifor det er en god ide, for det står ikkje heilt klart for meg. Flora bystyre live gjer sakte-tv ein heilt ny dimensjon. Ein dimensjon ingen har bede om eller treng. Strikke-TV blir nesten like spanande som Derrick til samanlikning. Eg har av og til hatt stor glede av Firdapostens live-dekning av bystyret, der Linda Regina Bruvik filtrerer ut det viktigaste for oss, men å sitte der og glo på galskapen? Ikkje om eg hadde fått betalt.

Eg likar å tru at eg er eit samfunnsinteressert menneske, eg bryr meg om kva som skjer rundt meg. Eg klikka på linken, og satte meg til for å sjå våre fremste menn og kvinner fatte viktige vedtak for å gjere Flora kommune til en stadig betre plass å bu. Eg kom inn i møtet midt i ein debatt, og på talerstolen sto Jacob Nødseth. Eg såg ikkje Olav Hatlemark med stoppeklokka, men det var nok berre av di eg gløymde å sjå etter. Nødsethen gjorde seg ferdig, og opp spratt ein spretten venstremann med pussig diksjon. Odd Bovim var einig med siste talar, men holdt døra på gløtt for at han også kunne være ueinig med siste talar om føresetnadene berre lå til rette for det. Så var det ein fyr som eg ikkje ante kven var som inntok talerstolen. Ikkje berre var han anonym, men han var kjedeleg også. Eg gjettar difor på at han representerte Arbeiderpartiet. Han var litt enig med Bovim, men mest enig med seg sjølv. Eg mista intereressen, klikka meg inn på Facebook, la att ein sarkastisk kommentar på ein kommentar om rasistar som speler fele, las ein artikkel om mobbing på Aftenposten. Gjekk tilbake til streamen frå bystyret, og der sto Jacob Nødseth på talarstolen igjen.

Eg klikka meg inn på Dagbladet. Nokon hadde hatt ein puppeglipp. Lars Monsen var fortsatt sint på flåtten. På Samfunnshuset gikk Odd Bovim på talarstolen. Eg la att ein sarkastisk kommentar på Facebook om at eg hadde freista å sjå på streamen frå bystyret, men nå hadde eg funne ein stream som viste måling som tørka i staden, og siden den var mykje meir spanande hadde eg blitt sittande og sjå på den i staden.

Hei, tenkte eg. Tenk om det virkeleg finnes ein videostream av måling som tørkar? Eg måtte spørje Google, og jovisst. Det var fleire som hadde funnet ut at det kunne vere ei  god ide å legge ut ein stream av tørkande måling. Nokon hadde pussa opp huset sitt. Andre ein ishockeyhall. Problemet var berre at målinga for lengst var tørr. Dei var ferdige med å streame. Medan Nødseth, Bovim, og ein anonym kar frå Arbeidarpartiet går opp og ned frå talarstolen på Samfunnshuset i ein tilsynelatande evig loop blir faktisk målinga ein gong ferdig med å tørke. Målinga veit akkurat når nok er nok. Her er det lærdom å hente!.

Tusen takk til Framstegspartiet som gjennom si videooverføring gjer det klart for alle som måtte ha ambisjonar om ein karriere i lokalpolitikken at dei heller bør så ein plen, og sette seg ned for å sjå på graset som gror. Like spanande, ein slepp den svulstige retorikken, og om grasstråa blir for lange og obsternasige kan ein berre køyre over dei med grasklipparen. Bystyret kan dei berre ha for meg, og videostreamen også. Eg foreslår at Nødseth, Bovim og han anonyme frå Ap tek debatten på Skype neste gong.

Hummer og kanari

Kjeltring-reality

Rune Øygard

Det var før stortingsvalet i 2009 at Aftenposten fekk dei tre statsministerkandidatane, Stoltenberg, Solberg og Jensen til å seie noko om kven dei hadde som idealer. Solberg valde å fremheve Kåre Willoch og Marco Elsafadi, medan Jensen hadde Maggie Thatcher og Ronald Reagan som sine idol. Statsminister Jens Stoltenberg valde å trekke frem Nelson Mandela og ein på det tidspunktet temmeleg ukjend ordførar frå utkant-Noreg. Rune Øygard var namnet, og no, fire år seinare, veit nok alle kven han er. Han er ikkje ordførar lenger, for å seie det slik. I september 2011 blei han sikta for seksuell omgang med ein mindreårig, så blei han tiltalt, dømd i to rettsinstansar, før høgsterett denne veka satte ein forløpig strek for det heile ved å gje karen ein strengare straff enn han fekk i lagmannsretten. Etter ein litt slapp start fekk media etter kvart opp dampen på dekninga av saken, og det siste året har det omtrent vore vegg til vegg-dekning. Når dommen i høgsterett falt var NRK på plass på hytta til Øygard i Vågsøy for å spørje om kva han føler no. Øygard var ikkje nøgd med høgsterett, og han var uroa for om det kunne være monge uskuldeg dømte i norske fengsel. Av omsyn til rettsystemet, jenta han er dømt for å forgrepet seg på, og alle oss andre ville han no bruke alle ressursar for å få sanninga fram. Takk skal han fankern meg ha.

Det hender tanken kjem snikande. Er det eit justismord? Kva om Øygard faktisk er uskyldig? Kvar gong det skjer hentar eg frem dei sagnomsuste Skype-samtalane mellom ham og jenta, og da forsvinn den tanken som dugg for sola. Det er mogleg at det er eit rituale fleire no burde taka til seg. NRK til dømes. Mannen er ein dømd overgripar, det må no bli ein slutt på at nokon gjev ham ein mikrofon slik at han kan kalle jenta for ein løgnar enno ein gong. Vi veit kva det går i. Ja, eg vart nesten litt provosert av torsdagens NRK-innslag frå Øygard. Greit at dei har hatt stor suksess med sakte-TV dei siste åra, Hurtigruta og alt det der, men treng dei verkeleg ta det konseptet med seg inn i Dagsrevyen og gje oss Øygard, minutt for minutt?*

NRK er ikkje aleine om å rydde plass til den dømte eks-ordføraren. Det kan virke som om deler av media har utvikla ein slags avart av Stockholm-syndromet. Kan vi kalle det for Vågå-syndromet? Aldri tidligare har ein sikta, tiltalt, og etter kvart dømt person fått så stor plass til å snakke om einsidig etterforsking, at folk støttar ham og gråter, at alt berre er løgn, og at sanninga nok ein dag skal kome fram. Eg er litt uroa for korleis det vil gå med dei som har jobba med saka det siste året no som det er over. Vil dei måtte kjenne på ein tomheit? Går dei inn i ein djup depresjon? Livet mister meining? Nei, eg trur det skal gå bra. Eg trur dei har planane klare for korleis dei skal halde mannen på skjermen fremover. Reality TV! Øygard går i fengsel vil naturleg nok kome først, så blir det vel intervju hos Skavlan eller Lindmo når han kjem ut igjen, deretter er det berre fantasien som set grenser. Eg ser for meg at NRK kan lage ein ny runde med Typen til, der Øygard tek over etter Leo Ajkic og dreg rundt i landet for å være kjæresten til ein rekke kjende kvinner. Fortrinnsvis over den seksuelle lavalder. Eller han kan være programleiar for ein ny type interiør-program. Øygard ryddar opp, heime. Der kjem Øygard susande i bilen sin og går berserk heime hos folk, dreg senger og andre møblar ut på tunet og sett fyr på dei, slik at ein får rydda opp skikkeleg. Så pyntar ein opp heimen etterpå så klart. Øygard har brent senger før, så her har han kompetanse. Kanskje kan dei lage eit slags Gutta på tur-konsept for ham**. Ein litt sånn mandig blanding av jakt, reise og røvarhistoriar. Dette kan vere ein fin moglegheit til å få Arne Hjeltnes og Arne Brimi tilbake på skjermen. Første tur blir å taka med seg Morten Krogvold til Pluto, seinare kan dei til dømes ta med seg Bård Hoksrud på tur til Riga. Det kjem til å bli knallbra!

Eller dei kan lage kjeltringversjonen av Paradise Hotel. Det har eg trua på. Eg ser for meg alle dei kjente og kjære forbrytarane våre. Bankranaren Martin Pedersen. Munchtyven Pål Enger. Dei godslege Orderudmordarane. Mesterhjernen David Toska. Spion Arne Treholt. Sleggemann Erling Havnå. Skjeggemann Bhatti. Og Øygard så klart. Sleng dei inn på eit luksushotell saman med nokre lettkledde rosabloggarar, gje dei fri tilgang på rusbrus og sprit, og lat kamera rulle. Kven vil finne seg ein partner denne veka, og kven må reise heim? Spanande!

Det er ikkje sikkert siste ord i denne saken er sagt, sa eks-ordføraren til VG på torsdag. Eg trur han har rett. Det er berre å stålette seg, vi har ikkje sett den mannen på TV for siste gong. Dessverre.

*Rett skal vere rett, eg har rappa denne vitsen frå Arnfinn Pettersen
**Litt meir rett skal vere rett, Gutta på tur-konseptet var Anjas ide.

Hummer og kanari

With a Little Help from My Friends

Dagens Firdapostspalte er crowdsourcet via Facebook og Twitter, og det ble jo en slags spalte på den måten også. Selv om den neppe får like mange Facebook-delinger som forrige ukes brev fra gamle dager.

Palmer's Mystery Hike No. 2

Eg jobbar ikkje på basen. Eg stablar ikkje rør korkje i høgda eller bredda. Eg blir sjeldan møkkete på hendane mine. Det betyr ikkje at eg ikkje jobbar hardt. Eg jobbar steinhardt kan eg fortelle dykk. Her skal ein levere ein spalte kvar einaste helg, og det uansett om Flora Høgre eller nokon andre har gjort noko hårreisande dumt i lokalavisa siste veka eller ei. Det er ikkje lett! Kor i all verda skal ein stakkars spaltist finne inspirasjon? Jau, ein spør sjølvsagt om hjelp i sosiale medier, nærare bestemt Facebook og Twitter. Det er heilt tomt i pæra, skreiv eg. Hjelp! Kva i all verda skal eg skrive om denne veka?

Som ein roper i skogen får ein svar. Ein luring meinte eg burde skrive om kor vanskeleg det kan vere å finne på noko å skrive om. Ein annen meinte eg kunne skrive om korsfesting, og det er jo litt i tida no som påsken står får døra. Eg hadde allereie vore inne på tanken. Korsfestelse er interessant. Ein ganske råtten måte å henrette nokon på spør du meg. Det var visst perserane som starta med svineriet, men som vi alle veit adopterte romerriket praksisen. Det kunne ta fleire dagar å døy på korset, og det var rekna som ein så fornedrande måte å bli straffa på at den stort sett berre blei brukt på slaver og opprørere. Frie romerske borgere blei halshugd, eller kasta til villdyra. Kanskje ikkje akkurat gøyalt det heller, men det gjekk i kvart fall litt fortare. Jau, eg kunne ha skrevet ein spalte om korsfesting. Kva seier det egentlig om kristendomen at dens fremste symbol er ein mann som heng spikra opp på eit kors? Men sist eg freista å seie noko om Gud og religion og den slags her i avisa blei eg dømt til evig fortapelse i eit lesarbrev frå Mindor Tonheim. Eg veit ikkje om eg tør å gje meg ut på den galeien igjen.

Frå Baugstø-Hartvigsens oppe i Botnaholten kom det eit tips om at eg burde skrive om Bygdekvinnelaget og pappaperm, og/eller skipstunnel. Det eine er hull i hovudet og held ikkje vann, det andre er hull i fjellet og inneheld vann i massevis skreiv dei, og fekk dermed sagt alt som var å seie om den saken. Takk for det folkens, berre sei i frå om dykk vil ta over spalta mi til neste veke. Når eg ber om tips er det for at EG skal vere morsom, ikkje for at andre skal levere poenga for meg. Forstått?

Men eit par ord om skipstunnelen då. Eg er sjølvsagt eitrande forbanna. Ein kan ikkje byggje ein einaste kilometer med ny veg her i landet utan at det kjem opp bompengestasjonar på alle kantar. Men ein milliard for at hurtigruta skal sleppe å segla rundt verharde Stadt, det er ikkje noko problem. Galskap! Også trur dei at dette skal verte ein turistattraksjon? Jau, kan hende har dei rett i det forresten. Utlendingar kjem neppe til å komme strøymande for å køyre tunnel, sjølv om den er den lengste i sitt slag. Nordmenn derimot, kan nok tenkes å ta ein tur, om ikkje anna berre for å oppleva korleis det er å køyre tunnel utan fotoboksar. Nei, eg mistenkar at eit ja til skipstunnel no er reint valgflesk. Det får Jens til å fremstå som ekstra høg, mørk og handlekraftig. Stem på oss! Stem på AP! Partiet som står opp for skipsfarta. Vår ære og vår makt. Partiet som byggjer landet. Partiet som peneterar fjell med si erigerte kjempepenis.

Kva? Vart det litt for mykje? Okay, eg legg meg flat. Ikkje meir penis i dag!

Ein langhåra slamp ved namn Jon meinte eg burde skrive om at vin smakar dårleg dagen derpå, men at det kjem seg igjen utover kvelden. At det er gøy å se på folk som kan lage mat på tv, og at man må skunde seg å få ferdig tacoen eller ta take-away for å rekke disse tv-programmene om man da ikkje har pvr-boks, som gjer at man kan se slike programmer heile kvelden. Taco smakar heilt ok dagen derpå. Han meinte også at kvinner drikk for mykje pappvin, og at dette er noko man kan forebygge gjennom å senke det generelle lønnsnivået til kvinner. Eg ser poenget, men er ikkje heilt sikker på om det er vegen å gå. Det viktigaste på den ruspolitiske fronten dei neste månadene er ikkje å begrense inntaket av vin, men heller sørge for at mykje av inntaket forflyttar seg frå hjørnesofaen heime i stova, og til Hjørnevikhagen som åpnar igjen denne helga. Då er ikkje inndragning av kjøpekraft vegen å gå. Snarare vil eg oppfordre kvinnene til å kjøpe ein topp og ei bukse mindre i veka det kommande året, og helder bruke pengane på vin og mat på Hjørnevikhagen. Er vi einige om det? Godt!

Heilt til slutt fikk eg eit tips til kva eg kunne skrive om frå Tora Fuglesang. Ho ville eg skulle bruke denne spalta på å skrive noko om henne. No er spalta på det nærmaste ferdig, det er ikkje all verda eg får plass til, men sida Tora liksom er den lillesystera eg aldri har ønska meg skal eg gje ho dei aller siste linjene i spalta denne veka.

Hei Tora! Korleis går det med ryddinga av rommet ditt?

Hummer og kanari

Politiet beroliger: Nye systemer allerede implementert

 

Rapporten fra 22.juli-kommisjonen har rystet mange. Bomben i regjeringskvartalet kunne vært unngått. Politet burde vært på Utøya tidligere. Sambandssystem fungerte ikke. Størst inntrykk gjør det kanskje at en observant person allerede ti minutter etter at bomben gikk av ringte politiet og fortalte om en bevæpnet mann i politiuniform, til og med registreringsnummeret på bilen hadde han notert seg. Den informasjonen ble notert på en gul lapp, og liggende i 20 minutter før den ble oppdaget nærmest ved en tilfeldighet. Først over to timer etter at opplysningene var blitt ringt inn og etter skytingen på Utøya hadde startet, meldte operasjonssentralen i Oslo beskrivelsen av mulig gjerningsperson til egne enheter. Til Dagbladet sier tidligere polititopp Leif A.Lier at de som var på vakt 22. juli 2011 ikke hadde de nødvendige hjelpemidlene til å gjøre jobben de var satt til å utføre.

Folk er naturligvis rystet, men politidirektør Øystein Mæland mener at det norske folk kan sove trygt i fremtiden. Nye systemer for å bedre kommunikasjonen er allerede implementert. Vi tok en prat med Mæland for å finne ut hva forbedringene består i.

– Hvordan har du det dagen derpå Øystein Mæland?

– Det går greit. Det er slike slag livet gir. Det er klart dette har vært tungt for alle som gjorde sitt beste i situasjonen, men selv lå jeg vel på 85 prosent, så da er det ikke så ille.

– Du sier at du kjenner på det tunge ansvaret for alt som gikk galt, erkjenner at det var en svikt at full terrorberedskap ikke ble iverksatt, og skylder på at du ikke hadde full kjennskap til alle planverk på området etter bare to uker i jobben. Si meg, fikk du ikke opplæring?

– Opplæring er ikke noe vi legger vekt på i Arbeiderpartiet. Her tror vi sterkt på learning by doing…

– Nå fungerte vel ikke det så godt i dette…

– La meg snakke ferdig. I Arbeiderpartiet tror vi på learning by doing as little as we can possibly get away with. Det har fungert bra siden Gerhardsen, men det er mulig vi må revurdere dette når vi får lest rapporten fullt ut. Tidene forandrer seg, Arbeiderpartiet må følge med i tiden.

– Hvilke planverk i forbindelse med terroraksjoner kjente du til den 22 juli?

– John McClane

– John McClane?!?

– Ja, men han var opptatt på annet hold den dagen og var ikke operativ.

– John McClane altså. Det neste blir vel at du forventer at Batman, Spider-Man eller kanskje Supermann skal redde landet fra terror i fremtiden?!?

– Nå tuller du. Det finnes ikke superhelter. Selv ikke i Arbeiderpartiet.

– Martin Kolberg?

– Selv ikke Martin er super.

– Du er den første ikke-jurist som har fått en toppstilling i politiet, der man tradisjonelt har måttet være jurist for å få stillinger over politiinspektør. Er du kvalifisert for jobben Mæland?

– Har man vært statssekretær under Gerd Liv Valla er man kvalifisert for alt.

– Noe av det mest skremmende ved rapporten til 22 juli-kommisjonen er hvordan kommunikasjonen sviktet. En gul lapp med registreringsnummeret til Breiviks bil ble liggende i 20 minutter uten å bli tatt tak i, mens Breivik på vei til Utøya kjørte forbi politiet flere ganger. Men her har det nå kommet forbedringer forstår jeg?

– Ja, her har vi tatt umiddelbart grep. Dette er ikke godt nok, og vi har brukt betydelige ressursser på et helt nytt system som skal hindre at slikt skjer i fremtiden.

– Det er betryggende å høre. Kan du si noe om hva dette nye systemet innebærer? Hva er det som erstatter de gule lappene?

– Pastell

– Hva behager?

– Pastellblå, pastellrosa, pastell lilla, pastellgrønn.

– Ja, fine farger, men hva har dette med prisen på smør å gjøre?

– Når det skjer alvorlige hendelser, og det koker på sentralen, da er det viktig å holde hodet kaldt. Dette tror vi blir lettere med pastellfarger. Lette rolige blomsterfarger. Fra 3M. Det fungerer fint!

– Du mener dere har byttet  ut de gule lappene…

– Vi har byttet  ut de gule lappene med lapper med pastellfarger ja. Men ikke bare pastell. Når det virkelig brenner. Da er det ikke godt nok med lapper i pastell.

– Nei det skal du få meg til å tro.

– Nei, når det virkelig smeller, slik som i regjeringskvartalet. Når vi trykker på den store knappen. Da ryker pastellfargene ned i skuffen. Da tar vi opp neonfargene!

– Neonfargene?

– Ja! Post-it blokker i neonfarger for de med en sterk personlighet Et utvalg av trendy og festlige fargenyanser som garantert får oppmerksomhet.

– Og dette har dere brukt mange penger på?

– I politisammenheng, ja.

– Da sier vi takk til deg Øystein Mæland. Resten av befolkningen får ha lykke til. Det trenger vi.

Foto:AttributionNoncommercialShare Alike Some rights reserved by Rich_Lem

Hummer og kanari

Stoltenberg utvider regjeringen

ministerJens Stoltenberg lar seg ikke affisere av bråket rundt utnevnelsen av Karl Erik Schjøtt-Pedersen til minister uten portefølje. I kveld gjorde han det igjen. Imelda Marcus Lekeisha El Safari blir fredag utvent til statsråd med ansvar for å rydde opp på statsministerens kontor.

I en pressemelding fra SMK heter det at regjeringen ønsker å ha en statsminster som er aktiv i internasjonal klimapolitikk, aktiv i regnskogpolitikken, aktiv i å drive frem reformer. Men vi ønsker også å ha en statsminister som har kapasitet til å samordne regjeringens arbeid, og koordinere de store prosessene som det er viktig at statsminsteren er sentral i. Vi ønsker også en statsminister som holder orden i papirene, tømmer papirkurven, vasker over gulvene, og kanskje tørke litt støv av bildet av Ingrid av og til. En slik statsminister har vi dessverre ikke, så derfor har statsministerens kontor fra før blitt utstyrt med en ekstra minister, Karl Erik Schjøtt-Pedersen, og for å sikre at absolutt alle oppgaver er i gode hender har Imelda Marcus Lekeisha El Safari blitt utnevnt til statsråd med ansvar for å rydde opp på statsministerens kontor.

El Safari har tidligere jobbet som renholder under Bjarne Håkon Hanssen både i arbeids og administrasjonsdepartementet og i helsedepartementet, og har de beste skussmål derfra før hun i vår ble overført til statsministerens kontor. Når hun nå blir statsråd kan hun se frem til en solid lønnsøkning, samtidig som regjeringen Stoltenberg styrker både kvinne og innvandrerandelen.

El Safari skal fungere som en intern minister, og hennes primæroppgave er å bistå statsministeren med arbeidet ved statsministerens kontor.

Opposisjonen er ikke imponert, til Hjortheblogg uttaler Trine Skei Grande:

Blablablablablablablablablablablablablablablablablablablablablaetc.

Page 1 of 3123
%d bloggers like this: