web analytics

Tag Archives: frp

Hummer og kanari

Se min kjole

dildoer

Det har vore ei absurd veke her i det oljedopa og sjølvtilfredse landet vårt. Måndag gjekk vi til vallokala og stemte på eit borgarleg alternativ som etter alt å døme vil gje oss ein regjering der Framstegspartiet vil vere ein av partnarane. Dette kjem til å endre Noreg for alltid, men det alle snakkar om er kjolen til Siv Jensen. Bortsett frå dei som meinar at vi for all del ikkje må snakke om kjolen til Siv Jensen då, for det var tross alt noko slikt som seksten prosent av folket som stemte på dei, og dei må vi ikkje gjere narr av, for då kan dei bli lei seg. Dessuten lærer det borna våre å mobbe, og er det noko vi ikkje vil ha her i landet er det born som mobbar. Og Mullah Krekar.

Men eg vil altså snakke om kjolen til Siv Jensen. Kjøpt på Brynsenteret på valdagen. Av det italienske merket Eroke, med ein veiledande pris på 1399 kroner. For same prisen kunne man fått ein fem-seks kjoler på Spar Kjøp inne i Førde, og hatt vekslepengar til overs til kaffe og wienerbrød på Olefine. Denne dama kan altså ende opp som finansminister, forstå det den som kan. Men la gå. 1399 kroner, om det nå var det ho betalte, er ikkje stort meir enn ti minuttar kommunikasjonsrådgjeving hos First House og Bjarne Håkon Hanssen, og det hadde neppe gjett like mykje bang for the bucks. Kanskje var det ikkje så dumt når det kjem til stykket. Kjolen ga Jensen og Frp eit tonn av omtale, og den har fått folk som ikkje har noko til overs for parti og partileiar til å føle seg pressa til å forsvare meiningsmotstandarars kjolevalg. Det er noko med det, når ein klarar å få Jan Thomas til å kritisere korleis ein ser ut, så har ein vunnet folket. Alle elskar ein underdog. Eg også.

Apropo underdog. Bård Tufte Johansen skreiv på Twitter at kjolen hadde eit mønster av hundepenisar. Erlend Loe kalla det for ein dildokjole, og han kan minne litt om ein dildo sjølv, så han burde vite kva han snakka om, men nei. Dei bommar båe to. Fleire seier at det er leppestiftar som prydar kjolen, men det er ikkje rett det heller. Kjolen er pynta med missilar. Raude og blanke dødbringande rakettar som peikar frå høgre mot venstre. Symbolikken er klar. Siv Jensen har blankpussa våpen retta inn mot den norske modellen. Ho har fingeren på avtrekkaren. Klar til å sende missilane sine rakt inn i hjartet av velferdsstaten. Venstrevridde journalistar. Kulturarbeidarar som aldri har gjort eit ærleg arbeidsslag. Brustadbuer, kommunistar, alenemødre, finnmarkingar, pakistanarar og bompengeforkjemparar, no skal dei endeleg blåsast til himmels. Etterpå skal sosialmottagarane settast til å rydde opp i ruinane. Det vil bli satt opp tribunar der dei eldre kan kose seg med eit glass vin og kanskje ein konjakk medan dei ser på ungdommen jobbe. Det kjem til å bli ein fest vi ikkje har sett maken til sidan maidagane i 1945.

Men lat ho no berre triumfera medan ho kan. Det blir nok ikkje så gale allikevel. Nokon gonger er ei kjole berre ei kjole. Og nokon gonger er ikkje ein sigerstale det den kan høyrast ut som. I Amerika har dei eit ordtak som seier at du kan putte leppestift på ein gris, men det blir allikevel aldri noko anna enn ein gris. Obama brukte det i ein tale i Virginia under valkampen i 2008, der han kritiserte sine motstandarar, John McCain og Sarah Palin for å pynte noko på sanninga. Du veit, sa han. Du kan pakke ein gamal fisk inn i eit stykke papir, kalle det for forandring, men etter åtte år kjem det til å stinke råten fisk allikevel. McCain og Palin freista å slå tilbake med å hevde at Obama med det meinte å seie at Palin var ein gris med leppestift sidan Palin tidligare hadde dratt ein vits der ho forklarte at skilnaden på ein hockeymamma og ein pitbull var leppestiften, men det hadde ikkje noko større effekt. Dei tapte valet allikevel. Slik Framstegspartiet på ein måte tapte valet i 2013. Dei mista over 150 000 velgarar frå forrige stortingsval. Framstegspartiet kjem ikkje til å endre Noreg på langt nær så mykje som dei sjølv skulle ønskje. Monge kjem til å bli veldig veldig skuffa. Valet i 2013 kjem først og fremst til å endre Framstegspartiet sjølv. Framtida deira er uviss. For Siv Jensen kan det vere starten på slutten. Du kan trekke på ein valtapar ein leppestiftkjole, men når det kjem til stykket er ho fortsatt ein valtapar.

Nokon gonger er ein sigar berre ein sigar sa Sigmund Freud. Han døde av strupekreft. Andre gonger er ein siger eigentleg eit nederlag. Ein gong skal nok vi som ikkje likar Frp noko særleg seie morna til Siv. Vi kjem ikkje til å vere særleg audmjuke vi heller.

Hummer og kanari

Tybring-Gjedde og den norske kulturen

Yesterday's Call

Rrrrring Rrrrring.

Hallo?

Ja, hallo, har jeg kommet til Christian Tybring-Gjedde?

Det er meg ja.

Hei hei. Dette er Hjorthen fra Firdaposten som ringer. Jeg lurte på om jeg kunne få noen ord med deg om norsk kultur og alt det der, du vet, den som du mener at regjeringen fornekter?

Sjallabais Hjorthen, det var lenge siden. Jeg kjente ikke igjen stemmen din?

Nei, vi har hatt et snev av influensa i heimen de siste dagene, jeg er litt ullen på stemmebåndene gitt.

Uff, det var leit å høre. De er en pest og plage. Har de først fott kloa i lillefingeren gir de seg ikke før de har tatt hele hånden, armen, gullklokke og det som måtte være av ringer og gull-lenker. Har du snakket med politiet? Du slapp dem vil ikke inn i huset frivillig? Du må passe på Hjorthen!

Hva behager? Influensaen er nok plagsom, men den stjeler da ikke gullringene dine?

Å. jeg syntes du sa islamuensa jeg. Beklager!

Islamuensa? Hva i alle dager er det for noe?

Jeg aner ikke, men det høres ikke bra ut!

Ikke bra i det hele tatt. Men til saken. Du har sendt skriftlige spørsmål til regjeringen, ved Inga Marthe Thorkildsen og Hadja Tajik, der du ber dem definere norsk kultur. Svar har du fått, og til tross for at det store flertall på sosiale medier som Facebook og Twitter synes å mene at særlig Hadia Tajik bruker deg som vaskefille og vasker gulvet med deg, så er ikke du fornøyd med svarene fra statsrådene. Hvorfor ikke?

De sier ingenting om den dagligdagse kulturen, om den norske folkesjela. Den kulturen som skiller norsk kultur fra annen kultur.  Ingenting om vår kristne kulturarv, utover bevaring av stavkirkene. De nevner ikke tillitssamfunnet, som er basert på ordholdenhet, ærlighet, og det å være pliktoppfyllende overfor fellesskapet. Glemt er også felles historie, tradisjoner, språk, høytider, lovverk, valuta, skikk og bruk, flagg, oppvekst, verneplikten, nasjonalsangen, kongehus eller landslaget. Norsk kultur er ikke bare finkultur og FNs internasjonle verdier, det er summen av alt du feirer på 17. mai.

Dette er interessant Gjedda. Selv feirer jeg 17 mai mest på grunn av at det konforme samfunnet vi lever i krever det av meg, i hvert fall så lenge jeg har barn i skole og barnehagealder. Utover at det selvsagt er gøy for barn og nasjonalister synes jeg egentlig dagen er en eneste lang plage. Betyr det at jeg, i likhet med regjeringen, fornekter min egen kultur?

Det er det verste jeg har hørt! Hvorfor hater du Norge Hjorthen? Hvorfor gjør du knefall for Islam på denne måten? Det neste blir vel at du ikke bryr deg om hvordan det går med håndballjentene…

Nei, sant og si pleier jeg ofte å holde med dem de spiller mot…

Å fy Faen. Hvem er det som har hjernevasket deg til slike kjetterske tanker? Er det Bhatti? Er det Krekar? Hylland Eriksen? Hva er det for slags Disneyland du tror du bor i egentlig?

Florø?

Åja, du er der borte i Hadia Tajik-land ja. Rogaland eller hva det heter? Dere vet jo ikke hvordan vi har det her i Norge.

Sogn og Fjordane TeGe, og det er Norge.

Skit samma. Oslo er det i hvert fall ikke.

Norge er vel mer enn bare Oslo?

Skraaaatsj, skrieitsj, det virker som om det er litt dårlig dekning her Hjorthen. Skrap skrik skrotsj. Vi får snakkes senere. Skritsj.

Prøver du å late som om det er dårlig forbindelse for å slippe å snakke mer nå?

Skjøskritttsjer ikke hva du skrattsjer om!

Du later som om det er dårlig dekning for å unngå ubehagelig spørsmål Gjedda. Er dette verdig en stortingspolitiker?

Skretsjcom!

Hva behager?

Jeg feiker ikke, jeg bruker Netcom!

Kan jeg friste deg med et godt tilbud på telefon og abonnement fra Telenor kanskje?

Hummer og kanari

For lite Jesus

Det hender at eg har radioen ståande på på soverommet når eg skal legge meg og sove. Det er kjekt det. Særleg kjekt er det når Herreavdelingen pratar skit og spelar god musikk, men det er i det heile mykje bra på radioen. Og sovnar eg ikkje av Nattønsket, kan eg like gjerne stå opp att, for då er toget gått den natta. Men nattradio har ein bieffekt som gjer at eg for det meste let apparatet vere avslått når det kjem til stykket. Fleire gonger når eg har sovna til Nattønsket har eg opplevd å vakne tidleg og vere i eit skikkeleg dårleg humør. Kvifor? Jo, fordi eg då i fleire minutt har vore fanga i grenseland mellom draumeland og vakenland, og det i selskap med ein eller anna prest som held morgonandakt over eteren. Eg kan ikkje noko føre det, men eg vert skikkeleg sur kvar gong eg vert utsett for dette. Kan hende burde dette vore gjenstand for ein psykologtime eller tre. Eg veit ikkje kvifor, men sint blir eg i alle fall. I det eine augneblinket ligg eg og høyrer på The Kinks og Stop Your Sobbing. I det neste har eg ei irriterande morgonfrisk stemme i øyret, som vil at eg skal løfte hendene over hovudet og prise Guds skaparmakt. Eg likar det ikkje. Eg vil ikkje ha det. Eg skal fakerten meg ikkje vakne til noko jævla Jesus!

Sett i lys av dette kjem det vel ikkje som noko bombe at eg ikkje er frykteleg imponert over det siste utspelet til Framstegspartiet. Dei synes nemleg at det er for lite Jesus på NRK TV no i adventstid. I jula feirar vi jo nettopp at Jesus vart fødd. I følge Øyvind Korsberg, som er stortingsrepresentant for nemnde parti, er dette er ein viktig del av tradisjonen i Norge, og noko han synes at også NRK bør reflektere i sine adventsprogram. Han får støtte av Høgres Linda Hofstad Helleland, som meiner at NRK no fjernar alle spor av Norges kristne kulturarv i sendingane før jul. Kan det vere slik at dei to høgrepartia allereie no har starta den lange valkampen, og med dette freistar å lokke Jesus-glade velgarar over det ganske land med feite lovnadar om meir Jesus på TV til neste jul? Og så eg som var heilt overtydd om at det vert regjeringsskifte neste haust. Kanskje eg må tenke meg om ein gong til?

I USA har dei konservative profesjonelle pratmakarane prata usamanhangande om krigen mot jula kvart einaste år sidan starten av 2000- talet. War on X-mas kallar dei det, og skuldar venstresida for å ville fjerne Kristus frå jula. Venstresida vert åklaga for å seie Happy Holidays i staden for Merry Christmas, og for å bry seg meir om julenissen enn om Jesusbarnet. Lenge har eg sjølv tenkt at om det er ein ting vi ikkje kjem til å importere frå statane, så er det nettopp denne krigen mot jula. Så dumme er ikkje den norske høgresida, at dei kan tru at dette er lyset, sanninga og vegen til regjeringsmakt. I Norge er vi sekulære og fornuftige menneske. Sjølvsagt er det kvart år nokon som skal plage oss med snakk om at den opprinnelege bodskapen i jula druknar i kjøpefest og fråtsing, men det er på eit vis ein del av ritualet det også. Derifrå til at nokon i fullt alvor skulle stå på talarstolen i Stortinget og jamre over at NRK øydelegg den kristne kulturarva vår fordi det er for lite Jesus på barne-TV? Nei, det hadde eg nok ikkje trudd.

Eg gjekk med andre ord på ein smell der. Igjen. Det rare er at eg no anten har vore barn eller hatt barn i det som snart nærmar seg eit halvt hundreår. Eg har sett ein god del av NRK sine julekalendarar, og eg kan verkeleg ikkje hugse at Jesusbarnet har vore nokon aktiv deltakar i dei tidlegare utgåvene av desse heller. Ingen Jesus verken i Skomakergata eller på Blåfjell. Og Jon Blund, som var eit fast innslag i Skomakergata, var jo tvert i mot ein kommunistisk propagandafigur frå gamle gode DDR. Det kan synes for meg som at FRP, og i nokon grad Høgre, diktar opp ei gyllen fortid som eigentleg aldri har eksistert, berre for å bruke dette som kritikk mot notida. Tullebukkar!

Men kvifor kjem dei trekkande med dette våset akkurat no. Som ein ven av meg seier; Jesus var ein svartmuska sydlending, som ikkje snakka norsk ein gong. Han levde mest på andres gåver og skattepengar, og kvar gong han faktisk gjorde noko, så var det eit under. Ikkje akkurat den gruppa FRP vanlegvis snakkar varmast om, dette. Men så slo det meg. Kanskje Øyvind Korsberg berre sovna med radioen på kvelden før, og vart vekt at ei litt for morgonfrisk stemme som ba han om å strekke armane i vêret og prise Guds skaparverk?

Eg håpar forklaringa er så enkel som dette, og vil gje Korsberg og Helleland eit godt råd med på vegen vidare. Neste gong du kjenner ein trong om å seie noko om at det er for lite Jesus på NRK i jula; set deg berre roleg ned, drikk ein kopp sterk kaffi og vent på at det går over. Jesus!

Hummer og kanari

Gerhardsen hadde ikke likt dette

For noen uker siden var jeg tilhører på et foredrag med Ola Braanaas, viktig mann i norsk fiskeoppdrett, og mannen som fikk Kong Olav til Skjerjehamn. Bare for å nevne noe. Det var ganske interessant så lenge han snakket om fiskeoppdrett og Kina. Ikke fullt så spennende når han begynte å snakke om samfunn, historie og den slags. Han trakk frem den gamle usanne myten om det lutfattige Norge, krydret foredraget med gamle Arbeiderplakater, så var det opp med Jan Thomas og en raljering over dagens Norske samfunn og alle de uvesentlighetene som dominerer nyhetsbildet. Mens politikerene småkjekler og mangler både ryggrad og  handlekraft. Nei, det var nok ikke dette samfunnet Einar Gerhardsen jobbet for!

Hvilket kan være sant nok det, for all del. Jeg har de siste dagene prøvd å harve ned det siste ordentlige arbeidskravet i det fordømte årsstudiet i Historie som jeg holder på meg. Oppgaven var å drøfte hvorfor Norge ble med i NATO, og i den forbindelse har jeg måttet skumme litt i biografiene til både Jens Chr. Hauge og Haakon Lie. Og man kan mene ganske mye om disse gutta i AP-oligarkiet som styrte skuta i etterkrigstiden, men pusekatter var de i hvert fall ikke. På godt og vondt antagelig.

Jeg tenkte på dette i dag, når jeg fulgte oppstyret etter Per Sandbergs idiotiske uttalelse i Stortinget i dag. Her må jeg skynde meg og understreke at jeg er helt og holdent på Arbeiderpartiets side altså, og jeg forstår godt at mange ble sinte og opprørt. Allikevel så tok jeg meg i å ønske at de hadde reagert på en annen og litt tøffere måte enn å forlate stortingssalen i tårer. Jeg skulle ønske noen hadde reist seg og ropt til Sandberg at de skulle knuse ham som en lus i stedet. Nå blir det i stedet en runde med offerrollebadminton som ikke gjør noe godt for noen.

Jeg mener, Haakon Lie hadde vel lokket Sandberg inn i bøttekottet med ei halvflaske akevitt, og gitt ham et par lusinger. Da blir det litt stusselig med Eskil Pedersen som klager på at han ikke har fått noen telefon fra Siv Jensen med beklagelse. Men det er vel sånn det har blitt. Som den anerkjente og uavhengige bloggeren og forfatteren Kristine Tofte spissformulerte på Twitter:

I vår kultur er det berre den svake som fortener å vinne. Dermed slåss politikarane om å framstå svakast. Korleis endte me her?

Det er vel for komplisert til å svare enkelt på det spørsmålet, men vi får vel de politikerene samfunnet etterspør. Etterkrigstidens AP-oligarker hadde vært fisk på land i dagens politiske virkelighet? Den tiden er forbi da Norge kunne bankes inn i NATO på noen måneder, selv om flertallet i stortingsgruppa i utgangspunktet var skeptiske eller uttalte motstandere. Det hjelper liksom ikke så mye å lengte tilbake til den tidens handlekraftige politikere. Ei heller er det vel bare negativt at det har blitt rom for følelser også i politikken, tvert i mot er det vel mest bare positivt det.

Sårede følelser derimot, det kan det fort bli litt mye av. Ikke bli såret, bli sinna, hadde det vært noe å tenke på? Kan jeg bli politisk rådgiver nå?

Ikke det? Jeg er såret! Og vonbråten!

Hummer og kanari

Dagbladet akkurat nå

%d bloggers like this: